خانه >> ایران >> عفو بین الملل : مرور وضعیت حقوق بشر در ایران در سال ۲۰۱۸؛ شکنجه و سایر رفتارهای بی‌رحمانه

عفو بین الملل : مرور وضعیت حقوق بشر در ایران در سال ۲۰۱۸؛ شکنجه و سایر رفتارهای بی‌رحمانه

 

عفو بین الملل:  اعمال شکنجه و سایر رفتارهای بی‌رحمانه، از جمله حبس‌های انفرادی طولانی مدت به ویژه در دوران بازجویی، به صورت سیستماتیک ادامه یافت. مقامات از انجام تحقیقات در مورد شکایات مربوط به شکنجه و حذف اعترافات گرفته شده تحت شکنجه به عنوان یکی از ادله اثبات جرم، سر باز زدند. 

 

در جریان اعتراضات دی ماه سال ۹۶، حداقل ۹ نفر به نحوی مشکوک حین بازداشت درگذشتند. مقامات علت مرگ آنان را خودکشی اعلام کردند، ادعایی که از سوی خانواده درگذشتگان رد شد. محمد نجفی، وکیل دادگستری پس از گزارش آثار شکنجه بر بدن برخی از قربانیان دستگیر و متعاقبا بر اساس اتهامات امنیتی مختلف از جمله «اخلال در نظم عمومی» به ۱۴ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. 

در ماه فوریه (بهمن ۱۳۹۶)، کاووس سید امامی، استاد دانشگاه و فعال محیط زیست ایرانی-کانادایی، دو هفته پس از آن که به طرز خودسرانه بازداشت شده بود، در زندان اوین درگذشت. مقامات ادعا کردند وی خودکشی کرده است و تحویل پیکر او به خانواده‌اش را مشروط به موافقت با خاکسپاری فوری و عدم انجام کالبدشکافی کردند. 

 مقامات زندانیانی که به دلایل سیاسی در زندان به سر می‌بردند را به قصد مجازات از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب محروم کردند، محرومیتی که در مواردی به سر حد شکنجه می‌رسید. آرش صادقی، یکی از مدافعان حقوق بشر، در زندان به سرطان مبتلا شد. مقامات با محروم کردن عمدی وی از مراقبت‌های پزشکی تخصصی اقدام به شکنجه وی کردند. 

 

 زندانیان مجبور به تحمل شرایط بیرحمانه و غیرانسانی زندان‌ها، از قبیل ازدحام در سلول‌ها، غذای نامناسب، کمبود تختخواب، تهویه بد و شیوع حشرات بودند. 

 لینک گزارش عفو بین‌الملل به فارسی، بخش ایران؛