<--! cws 1 --> <--! cws 2 --> تظاهرات اعتراضی دانشجویان در دانشگاه تهران: دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد+ ویدئو – Kanal Yek TV

تظاهرات اعتراضی دانشجویان در دانشگاه تهران: دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد+ ویدئو

امروز دوشنبه ۲۳ اردیبهشت ۹۸ دانشگاه تهران بار دیگر صحنه‌ی اعتراضات مدنی دانشجویان شد.

بر اساس خبرها و ویدئوهایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، دانشجویان در اعتراض به حجاب اجباری و مقررات جدید در این زمینه و همچنین علیه انواع فشارهایی که بر فضای دانشگاه‌ها حاکم است دست به تجمع و تظاهرات زده‌اند. یکی از شعارهای دانشجویان که در تمام این سال‌ها تکرار می‌شود «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد» است.

بر اساس ویدئوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، بسیجی‌ها و لباس‌شخصی‌ها به آمفی تئاتر دانشگاه تهران حمله کرده و دانشجویان معترض را مورد ضرب و جرح قرار داده‌اند.

یادآوری می‌شود که جنبش دانشجویی که در دوران «اصلاحات» و ریاست جمهوری حجت‌الاسلام محمد خاتمی به نقطه اوج خود رسیده بود در تیرماه ۷۸ به شدت سرکوب شد.

پس از آن سرکوب، جنبش دانشجویی و هم جنبش زنان که از هر سو تحت فشار بودند، در جنبش سال ۸۸ که به «جنبش سبز» معروف شد، دوباره ابراز وجود کردند. اما آن جنبش مدنی نیز که در اعتراض به نتیجه‌ی انتخابات ریاست جمهوری آن سال شکل گرفته بود با بیش از صد کشته و صدها زخمی و دستگیری، به شکلی خونین سرکوب شد.

در دی‌ماه ۹۶ جنبش اعتراضی در ایران وارد مرحله‌ی تازه‌ای شد که در آن نه‌تنها طبقه‌ی متوسط بلکه وسیع‌ترین قشرهای جامعه اعم از کارگر و کشاورز و بازنشستگان و مالباختگان و طبقات تنگدست در سراسر ایران با شعارهای ساختارشکنانه به تظاهرات پرداختند.

شعارهایی مانند «پشت به دشمن، رو به میهن» نخستین بار توسط کشاورزان استان اصفهان در نماز جمعه آن شهر سر داده شد.

شعار «ما انقلاب کردیم چه اشتباهی کردیم» توسط بازنشستگان فریاد زده شد.

برخی دانشجویان پوسترهای مرضیه امیری خبرنگاری که در جریان اعتراضات کارگری بازداشت شد را به همراه داشتند

سرانجام شعارهای حیاتی درباره محبوبیت پهلوی‌ها و «اصلاح‌طلب اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا» و «دشمن ما همینجاست، بیخود میگن آمریکاست» زمامداران جمهوری اسلامی را بیش از پیش به وحشت انداخت. آنها با اینکه رو به کشورهای خارجی مرتب از زبان «ملت» و «مردم ایران» سخن می‌گویند، در داخل اما همین مردم را به شدیدترین شکل ممکن سرکوب می‌کنند. ده‌ها فعال مدنی در عرصه‌های مختلف از جمله محیط زیست و همچنین گروگان‌های دوتابعیتی در زندان بسر می‌برند و هنوز کارگران و آموزگارانی که در روزهای کارگر و معلم بازداشت شده‌اند در زندان هستند. شهروندان زیادی به دلایل سیاسی و عقیدتی سال‌هاست در زندان هستند.

حالا با توجه به شرایط نابسامان و به شدت بحرانی اقتصاد و همزمان با سرکوب هرگونه تجمع و اعتراض صنفی که به دستگیری معترضان می‌انجامد، به نظر می‌رسد در آستانه‌ی ده‌سالگی جنبش ۸۸ و در پی اعتراضات سراسری ۹۶، موج جدیدی از خیزش‌های اجتماعی در راه باشد./کیهان لندن