خانه >> خبر اول >> چین اول تصاحب می‌کند، بعد گفت‌وگو؛ مناقشه مرزی در بحبوحه شیوع ویروس کرونا

چین اول تصاحب می‌کند، بعد گفت‌وگو؛ مناقشه مرزی در بحبوحه شیوع ویروس کرونا

«جیانلی یانگ»، ریاضی‌دان و فعال حقوق‌بشر است که در سال ۱۳۶۸ خورشیدی از کشتار میدان «تیان‌آن‌من» چین جان سالم به در برد و پس ‌از آن، این کشور را به مقصد امریکا ترک کرد. او در سال ۱۳۸۱ به چین بازگشت و به علت حمایت از جنبش کارگری این کشور به مدت پنج سال به زندان افتاد. جیانلی یانگ در مجموع ۱۵ ماه را به‌طور متناوب در سلول‌های انفرادی به سر برد. او در یک سلسله گزارش هفتگی برای «ایران‌وایر»، اطلاعات جعلی و دروغ چین پیرامون منشا ویروس کرونا و مدیریت آن را تحلیل می‌کند.


در اواسط اردیبهشت ۱۳۹۹، سربازهای چینی، امتدادی از دریاچه «پانگونگ تسو» که یک قلمرو کلیدی مورد مناقشه بین چین و هند است را اشغال کردند. مقالات بسیاری به تازگی در رسانه‌های دولتی چین منتشر شده‌ که لحن مصالحه‌جویانه خود نسبت به هند را تغییر داده و بر لزوم تداوم گفت‌گوها در مورد معادلات مرزی تاکید کرده‌اند.

در گزارش‌ها و سرمقاله‌های رسانه‌های چینی نیز به هند هشدار داده‌ شده است که به دامن غرب نیفتد. این هشدار، اشاره‌ای توهین‌آمیز به «دونالد ترامپ»، رییس‌جمهوری امریکا دارد که به تازگی پیشنهاد میانجی‌گری در مناقشه بلاتکلیف بر سر مرز میان هند و چین را مطرح کرده بود.
نکته طنزآمیز تولید این مقالات تبلیغاتی برای حزب کمونیست چین این است که مقالات در زمانی انتشار یافته‌ که انتقادات از چین به خاطر مدیریت شیوع ویروس کرونا به اوج خود رسیده‌اند.

صلح و ثبات تنها پس از حصول اهداف نظامی

اولین توپ توسط «ژائو لیجیان»، سخن‌گوی وزارت خارجه چین در هفتم خرداد ۱۳۹۹ شلیک شد. او گفت: «ما توافق به دست آمده توسط دو رهبر هند و چین را دنبال کرده‌ایم و موکدا نظاره‌گر موافقت‌نامه میان دو کشور هستیم.»
ظاهرا این سخنان لیجیا، به مسایل مطرح شده توسط «شی جین پینگ»، رهبر حزب کمونیست چین و «نارندا مودی»، نخست وزیر هند پس از دو جلسه غیر رسمی آن‌ها اشاره داشتند که از ارتش دو کشور خواسته شده بود در جهت حفظ صلح و آرامش در امتداد مرزها قدم بردارند.

این حرف‌ها تنها یک روز پس از دستور شی جین پینگ به ارتش مبنی بر افزایش آمادگی جنگی در منطقه، در نظر گرفتن بدترین سناریو و درخواست دفاع قاطعانه از حق حاکمیت کشور عنوان شد.

ژائو لیجیان گفت: «ما متعهدیم از حاکمیت ارضی و امنیت خود محافظت کنیم.»
او ادامه داد: «هم‌چنین حفظ صلح و ثبات در مناطق مرزی از تعهدات ما است. در حال حاضر وضعیت مناطق مرزی چین و هند به طور کلی پایدار و قابل کنترل است.»

این اظهارات به طور ضمنی نشان می‌دهند که چین به اهداف نظامی خود دست یافته و حالا خواستار مذاکره برای حل مساله است. بنا بر گزارش‌ها، چین در ۱۲ اردیبهشت‌ امسال شروع به تصرف منطقه غرب «خط کنترل واقعی» در پانگونگ تسو کرد. خط کنترل واقعی که به اختصار «ال‌ای‌سی» (LAC) نامیده می‌شود، خطی است که قلمرو تحت کنترل هند را از قلمرو تحت کنترل چین در ایالت شاهزاده‌نشین پیشین جامو و کشمیر جدا می‌کند.

تصرف منطقه غرب خط کنترل واقعی این موضوع را شفاف کرد که حتی زمانی که دو کشور ساز و کارهای مرزی خوب و کانال‌های ارتباطی داشته باشند، چین همه این‌ها را دور می‌زند و آن‌طور که صلاح بداند، رفتار می‌کند.

موضع هند در یک جلسه توجیهی رسانه‌ای شفاف شد و دولت این کشور به ادعای تبلیغاتی حزب کمونیست چین مبنی بر اقدام به جلوگیری از ساخت احتمالی یک جاده در طول خط کنترل واقعی پاسخ داد.

جاده در واقع کاملا در قلمرو هند، در منطقه «لداخ» احداث شده و قصد چین به طور واضح، خنثی کردن هرگونه استفاده نظامی از این جاده توسط هند از طریق نزدیک شدن به آن است.
این جاده ارتباط زمینی با یک پایگاه هوایی نظامی که در ارتفاع بالا قرار دارد را برقرار و چین تلاش می‌کند نیروهای خود را در نزدیک این جاده مستقر کند.

سخن‌گوی وزارت امور خارجه هند گفته است: «هیچ ادعایی در مورد تحرکات انجام شده در طول ال‌ای‌سی توسط نیروهای هند صحیح نیست. نیروهای هند به طور کامل با تراز خط کنترل واقعی در مناطق مرزی چین-هند آشنایی دارند و در کمال بی‌طرفی، آن را رعایت می‌کنند.»

انتقاد از روابط هند با امریکا

حزب کمونیست چین هم‌چنین مایل است به دنیا بقبولاند که هند در حال بهره‌گیری از بلاتکلیفی مناقشات میان چین و امریکا است و با طرف‌داری از امریکا، قصد دارد روابط فعلی رو به رشد دو کشور را تقویت کند.

روز ۱۷ خرداد ۱۳۹۹، روزنامه «صبح جنوب چین» به نقل از «سان شی‌های»، پژوهش‌گر اصلی «مرکز چینی مطالعات آسیای جنوبی» در «دانشگاه سیچوان» در جنوب چین گفت که هند از فرصت تنش غالب (بر روابط) میان واشنگتن و پکن استفاده می‌کند.

سان شی‌های گفت: «بهاراتیا جاناتا، حزب حاکم هند در هنگام حل مشکلات مرزی مربوط به چین، پاکستان و میانمار، مدافع یک‌جانبه‌گرایی تهاجمی ا‌ست.»
او افزود: «نشانه‌ها و خطرهایی وجود دارد که برخی از مقامات هند بر این باورند که می‌توانند از فرصت تنش‌های میان امریکا و چین استفاده کنند. چرا که واشنگتن در تلاش است تا هند را برای محدود کردن چین در حال رشد در استراتژی ایندوپاسفیک (استراتژی امریکا برای منطقه هند آرام) همراه کند.»

روزنامه «گلوبال تایمز» که در واقع سخن‌گو و منادی منافع حزب کمونیست چین است، در سرمقاله‌ای که در تاریخ ۱۷ خرداد منتشر کرد، به هند هشدار داد که فریب واشنگتن را نخورد و افزود چین خواهان روابط همسایگی خوب با هند است. هشدار اساسی به هند این بود که دور زدن چین به اندازه جدل بر سر تصرف زمین‌هایی که هند به عنوان خط کنترل واقعی می‌شناسد، ریاکارانه نیست.

این سرمقاله با صراحت بیشتری اضافه کرد: «اگر تقابل مرزی دو کشور به مرحله حساس برسد، تمام منطقه هیمالیا و شبه قاره هند دچار بی‌ثباتی خواهد شد و هیچ نیروی خارجی نمی‌تواند این وضعیت را تغییر دهد. حفظ صلح در امتداد مناطق مرزی و همکاری دوستانه، در راستای منافع هر دو کشور است.»

این اخطارهای دیپلماتیک قبل از فشار نظامی نشان می‌دهند که حزب کمونیست پرخاش‌گر چین از انتخاب‌های ملی رهبری هند در ماه‌های اخیر وحشت‌زده شده است؛ اگرچه چیزی که در این هشدارها به آن اذعان نشده، این ا‌ست که این تصمیمات در راستای منافع ملی هند گرفته شده‌اند. خط دیپلماتیک هند مبتنی بر درک واقع‌گرایانه از نظم کنونی جهان است.

علاوه بر این، هدف این کشور در «قشون‌کشی تقلیدی و آینه‌وار» نیروهایش در مقابل نیروهای چین در مناطق مورد مناقشه، فقط به منظور وضع کردن پارامترهایی در تعامل با چین است و نه به وجود آوردن درگیری. اما به نظر می‌رسد که حزب کمونیست چین هیچ گفت‌وگویی را جز با شرایط تعیین شده و مطلوب خود نمی‌خواهد. این پیام آن‌ها باید به صورت واضح و با صدای بلند به مردم چین برسد که حکومت این کشور، یک رژیم خودکامه است.

حزب کمونیست چین امروز به خاطر نقش داشتن در شیوع ویروس کرونا، با یک رسوایی وخفت جهانی مواجه است؛ در ابتدا با انحصار و امتناع از دادن اطلاعات در مورد ویروس و دوم به دلیل عدم اجرای به موقع قرنطینه.

افزایش انتقادات در مورد شیوع ویروس کرونا

تجزیه و تحلیل خبرگزاری «آسوشیتدپرس» از الگوهای سفر داخلی با استفاده از داده‌های موقعیت‌یابی غول فن‌آوری چین به نام «بایدو» نشان می‌دهد که در دو هفته پیش از قرنطینه «ووهان»، تقریبا ۷۰ درصد سفرها در خارج از شهرهای مرکزی چین، در استان «هوبی» اتفاق افتاده‌اند. ۱۴ درصد دیگر از سفرها نیز در استان‌های همسایه «هنان»، «هونان» و «آن‌هوئی» رخ داده‌اند. نزدیک به دو درصد هم مربوط به سفرها در استان «گواندونگ»، در منطقه صنعتی ساحلی در هنگ‌کنگ بوده است.

الگوهای سفر به طور گسترده نشان‌دهنده شیوع اولیه ویروس در چین هستند. به دنبال تعداد بالای مبتلایان در مرکز چین، اکثر موارد مرگ و میر تایید شده مربوط به استان هوبی و تعداد کمی در چونگکینگ، شانگهای و پکن بوده‌اند.

عدم اجرای قرنطینه توسط چین تا سوم بهمن ۱۳۹۸ نشان می‌دهد که چه قدر این کشور تمایل داشته است اطلاعات مربوط به ویروس را از بقیه جهان مخفی نگه دارد.

این رفتار حزب کمونیست چین و متهم کردن همه جهان به شیوع ویروس، کودکانه است. چون ما حقیقت را به چشم خود می‌بینیم و می‌دانیم که ماجرا چیست.

استدلال دلایل رفتار حزب کمونیست چین در قبال مساله مرز با هند هم جامع و قطعی نیست اما در طولانی مدت روشن شده که حزب کمونیست چین به صورت آگاهانه از هر فرصتی برای تصاحب زمینی که هند تصور می‌کند متعلق به او است، استفاده می‌کند. تنها نتیجه‌گیری این ا‌ست که حزب کمونیست چین از فرصت پیش‌آمده ناشی از همه‌گیری و هم‌چنین مناقشات بلاتکلیف خود با امریکا، برای تاخت و تاز بیشتر به قلمرو و سرزمین هند استفاده می‌کند.