خانه >> فرهنگی هنری >> کارگردان سینما: نمی‌دانم چرا همه چیز آزاد است غیر از شادمانی

کارگردان سینما: نمی‌دانم چرا همه چیز آزاد است غیر از شادمانی

بهمن فرمان‌آرا کارگردان سینما در گفت‌وگو با یورونیوز معتقد است که در ۴۰ سال گذشته هر نوع نمایش شادمانی با مانع روبرو شده است.

او فوتبال را مثال می‌زند و می‌گوید: «حتی موقعی که در فوتبال تیم ما می‌برد و مردم در خیابان‌ها می‌رقصند، همیشه عده‌ای نگرانند مثل اینکه شادمانی یکی از مسائلی است که در آن گرفتاری داریم.»

فرمان‌آرا با اشاره به مذاهب گوناگون، اضافه می‌کند: «شخصا هیچ مذهبی را در جهان نمی‌شناسم، به‌خصوص مذهب خودمان که بگوید شادمانی ممنوع است.»

فیلم «دلم می‌خواد» به کارگردانی فرمان‌آرا پس از چهار سال توقیف، سرانجام در تابستان ۱۳۹۷ در سینماهای کشور اکران شد و اخیراً نیز وارد شبکه نمایش خانگی شده است. فرمان‌آرا در این فیلم به مساله رقص و شادی پرداخته است؛ مساله‌ای که در جامعه ایران اگرچه فرهنگی است ولی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، جنبه سیاسی نیز پیدا کرده است.

فرمان‌آرا درباره این فیلمش به یورونیوز می‌گوید: «[فیلم من] نقد حکومت نیست، نقد شرایطی است که در آن زندگی می‌کنیم.»

او سپس این پرسش را مطرح می‌کند که چرا ما نباید شاد باشیم؟ و سپس تاکید می‌کند: «هر حاکمی، هر دولتی باید خوشحال باشد که ما شاد هستیم.»

رضا کیانیان در فیلم «دلم می‌خواد» نقش نویسنده افسرده‌ای را بازی می‌کند که ناگهان، در اثر یک تصادف، آهنگی شاد در ذهنش تکرار می‌شود و میل مدامش به رقصیدن، از یکسو موجب خلاقیت هنری او می‌شود، از سوی دیگر باعث می‌شود مردم او را دیوانه و حکومت نیز او را مجرم بداند. هم از این رو بین پلیس و مسئولان تیمارستان بر سر این موضوع اختلاف پیش می‌آید که آیا این نویسندۀ به‌رقص‌آمده را باید به تیمارستان برد یا به بازداشتگاه؟

فیلم در واقع نسخه رقص و شادی را برای انبوه افسردگان جامعه ایران تجویز می‌کند؛ نسخه‌ای که به نظر می‌رسد نه فقط حکومت، بلکه لایه‌هایی از جامعه ایران نیز با آن مخالفند.

فرمان‌آرا در گفت‌وگو با یورونیوز درباره مشکلاتی که در این فیلم داشت، می‌گوید: «تازه در آن مساله (رقصیدن) هم اگر اجازه داشته باشیم، فقط مردها می‌توانند برقصند.»

او اضافه می‌کند: «یکی از سختی‌های کارگردانی این فیلم در صحنه‌های شلوغ این بود که چند تا دستیار اضافه گذاشته بودیم که هنرورهای مونث نرقصند. چون یک ذره در هر کادری هم که بود، کل آن باید در می‌آمد.»

 

او بار دیگر این سوال را مطرح می‌کند که نمی‌دانم چرا همه چیز آزاد است غیر از شادمانی.