خانه >> مقالات >> یک پیشنهاد نو و قابل انجام به شاهزاده رضا پهلوی؛ ف. م. سخن

یک پیشنهاد نو و قابل انجام به شاهزاده رضا پهلوی؛ ف. م. سخن

البته من یک نویسنده ی سیاسی هستم و حد و سطح خودم را هم در فضای سیاسی کشور به خوبی می دانم و هرگز در صدد دادن رهنمود به بزرگان اهل سیاست که در سطح بالاتری از من قرار دارند نیستم بنابر این امیدوارم این نوشته تنها در حد پیشنهاد یک شهروند ایرانی در نظر گرفته شود و نه چیز دیگر.

طبق تجربه، بعد از سخنرانی یا دادن اعلامیه توسط شاهزاده رضا پهلوی، ما شاهد سکوت چند هفته ای ایشان خواهیم بود تا سخنرانی دیگر و اعلامیه دیگر اما چون تصور من بر این است که ایشان خواهان عملی شدن خواسته های شان هستند و خاصه بعد از کنفرانس مطبوعاتی اخیر ایشان ما شاهد تحول تازه ای در بر آیند نیروهای سیاسی و مخالفان و موافقان ایشان هستیم، این نقطه می تواند نقطه ی شروع حرکت های موثر و جدید توسط ایشان باشد.

ایران، امروز به نقطه ی جوش طبیعی خود از نظر سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی رسیده است و خود به خود این غلیان و سر ریز شدن صبرها و طاقت ها در فواصل کوتاه تبدیل به حرکت های اعتراضی علیه حکومت اسلامی می شود.

اما در این سو، شاهزاده رضا پهلوی به عنوان «تنها» فرد شناخته شده و موثر در جامعه ی ایران، می توانند نقش اداره کننده ی این حرکت ها را بر عهده بگیرند.

تفکرات مختلف ی در جامعه ی ایران وجود دارد که افرادی شاخص و نامدار با سوابق شفاف سیاسی می توانند این تفکرات را حول محورهای مشخص و مشترک گرد هم بیاورند.

تبدیل نگاه های منفی و خنثی به نگاه های مثبت نسبت به شاهزاده و عملکرد ایشان، ایجاد چنین محورهایی را در زمان حاضر امکان پذیر ساخته است.

اتلاف وقت برای دو تا و نصفی سازمان سیاسی که همیشه ساز مخالف با هر آن چه نام پهلوی بر آن است می زنند و صرف انرژی برای پاسخگویی به آن ها و تلاش برای این که آن ها به این محور بپیوندند، در این دوره ی جوش و خروش ملی، عملی ست بیهوده که اتفاقا دستگاه امنیتی و تبلیغاتی حکومت در صدد انداختن تلاش های موثر ضد حکومتی به این کانال منتهی به بی نتیجگی ست که باید با هوشیاری از آن پرهیز کرد.

اما پیشنهاد نو یی که به گمان من هم عملی ست و هم موثر و آن را در اینجا می نویسم شاید شاهزاده و تشکیلات ایشان به آن نیم نگاهی بیندازند:

بعد از کنفرانس مطبوعاتی شاهزاده من شاهد دو مطلب از دو شخصیت سیاسی چپ و سابقا چپ بودم که بسیار آن را پر اهمیت یافتم:

مطالب جنابان آقایان ابوالفضل محققی، از سران سابق چریک های فدایی خلق و بعدها سازمان اکثریت، و دکتر مسعود نقره کار، از فعالان قدیمی سیاسی و نویسنده و تحلیل گر سیاسی به معنای واقعی کلمه.

نوشته ها و نگاه تازه و بکر این بزرگان به سخنان و عملکرد شاهزاده رضا پهلوی، از ارزش بسیار زیادی بر خوردار است.

این نگاه تازه، البته مورد انتقاد و گاه هجوم سختِ یاران و همفکران گذشته این شخصیت ها قرار گرفت که با پاسخ قاطع آن ها رو به رو شد.

این شخصیت ها، به علاوه شخصیت های رسانه ای موافق شاهزاده، مثل جنابان استادان امیر طاهری و دکتر علیرضا نوری زاده و شهرام همایون اگر در همین جمع محدود و نه جمع هایی که دچار شلوغ کاری می شوند، با حضور شاهزاده رضا پهلوی گرد هم بیایند، و با یکدیگر سخن بگویند، تحولی قطعا بزرگ در توازن نیروهای مخالف حکومت اسلامی در خارج و در داخل ایران به وجود خواهند آورد.

موافقان شاهزاده که موافق او هستند و بحثی در مورد آن ها نیست. مخالفان پر از کینه و نفرت شاهزاده و وابستگان پیدا و پنهان به حکومت نکبت هم که مخالف و تشنه به خونِ شاهزاده بوده اند و هستند و ما را به کار آن ها کاری نیست.

اما می مانند نیروهای واقع گرای ملی، که نه خواست ها و آمال سیاسی و تفکری دست نیافتنی آن ها که سرنوشت مردم ایران در برهه کنونی برای شان مهم است و نمی خواهند چهل سال دیگر خود یا فرزندان شان به خاطر ایده آل های دست نیافتنی آن ها زیر واقعیت خرد کننده ی جمهوری اسلامی زندگی کنند، و این ها با تشکیل چنین جلسه ای برای بررسی آغاز یک همکاری مشترک قطعا کمکی خواهند بود برای به هم پیوستن خرده رودهای اعتراضی در ایران و تبدیل آن ها به شط ی بزرگ و خروشان که هیچ حکومتی در مقابل آن توانایی ایستادگی نخواهد داشت.

ما گفتنی ها را می گوییم، حال موثر باشد یا توجهی به آن نشود، این دیگر بر عهده ی بزرگان سیاست ایران است.