خانه >> مقالات >> رژه حجت‌الاسلام‌ها در حاشیه واقعیت‌های اسلامی، امیر طاهری

رژه حجت‌الاسلام‌ها در حاشیه واقعیت‌های اسلامی، امیر طاهری

اگر بخواهید فهرستی از حادترین مشکلات امروز «جهان اسلام» بنویسید، کدام مسایل را در صدر آن فهرست ذکر خواهید کرد؟ ما نمی‌دانیم که آیا این پرسش برای برگزارکنندگان سی و سومین «کنفرانس وحدت اسلامی» در تهران مطرح بوده است یا نه. آنچه روشن است، پاسخ آنان است به این کنفرانس پرهزینه که فردا پایان خواهد یافت. به گفته حجت‌الاسلام محسن اراکی، دبیرکل دفتر وحدت اسلامی در تهران، یک مساله در راس مسایل امروز جهان اسلام قرار دارد: دفاع از مسجد مقدس الاقصی در بیت‌المقدس.

آقای اراکی که فارغ التحصیل فقه اسلامی از دانشگاه پرتس‌موث بریتانیاست در گزارش خود از کنفرانس ادعا کرد که « توطئه‌های زیادی علیه مسجد القصی صورت می‌گیرد و جمهوری اسلامی در ایران مصمم است که با تمام قوا مانع از موفقیت توطئه‌‌گران شود.»

از آنجا که آقای اراکی نگفت منظورش از «توطئه‌ها» چیست، کوشیدیم تا با تماس با روابط عمومی مسجد الاقصی و اطلاع‌گیری از خبرگزاری‌هایی که در بیت‌المقدس دفتر دارند، تصویر بهتری به دست آوریم. خیلی زود معلوم شد که هیچ توطئه‌ای در کار نیست. برنامه تعمیرات گسترده‌ای که در سال 2014 میلادی آغاز شده بود با موفقیت پایان یافته است. درهای مسجد به روی همگان باز است و هیچ مشکل تازه‌ای پیش نیامده است.

روابط عمومی مسجد می‌گوید، همه مسلمانان از جمله شیعیان می‌توانند در آنجا نماز بخوانند و دعا کنند. مشکلی که وجود دارد،  مربوط به علمای شیعه است که غالبا نماز خواندن در یک مسجد سنی را ممنوع یا مکروه می‌دانند.

به عبارت دیگر، اگر آقای اراکی می‌خواست کار مفیدی انجام دهد، می‌بایست می‌رفت به نجف و قم و از علمای اسلام می‌خواست که با صدور فتوای روشن، ممنوعیت تاریخی نماز خواندن شیعیان در مساجد سنیان را پایان دهد.

دومین مساله مهم امروز جهان اسلام از دید آقای اراکی طرح پرزیدنت دونالد ترامپ برای صلح اعراب و اسراییل است. کسی نمی‌داند این طرح که از آن به عنوان «معامله قرن» یاد می‌شود چیست و کی و کجا و چگونه رونمایی خواهد شد. اما آقای اراکی وانمود می‌کند که اطلاعات ویژه‌ای دارد که نشان می‌دهد جهان اسلام چاره‌ای جز این ندارد که با «معامله قرن» مخالفت کند و آن را با شکست نهایی روبرو سازد.

سومین مساله مهم امروز جهان اسلام باز هم از دید حجت‌الاسلام توطئه‌هایی است که علیه «جبهه مقاومت» به رهبری جمهوری اسلامی در حال تکمیل است. حجت‌الاسلام نمی‌گوید منظورش از این توطئه‌ها چیست، اما می‌توان حدس زد که نگرانی رهبران تهران از قیام‌های مردمی در لبنان و عراق و کاهش فوق‌العاده نفوذ جمهوری اسلامی در سوریه را بازتاب می‌دهد.

چهارمین مساله مهم امروز جهان اسلام از دید حجت‌الاسلام اراکی و مهمان سخنران کنفرانس «حجت‌الاسلام حسن روحانی رییس جمهوری اسلامی در ایران»، فشارهایی است که بازگشت تحریم‌های آمریکایی بر تهران وارد می‌کند. کنفرانس امسال بر این اساس طراحی شده بود که بیش از هزار شخصیت اسلامی هوادار تهران از نزدیک به صد کشور دعوت شدند، اما کمبود دلار ناشی از سقوط صادرات نفتی، گردانندگان را واداشت که تعداد مهمان‌های خارجی را به 350 تن محدود کنند. باز هم براثر کمبود دلار قرار شد، فقط روسای هیات‌های خارجی هدایایی دریافت کنند. در گذشته همه شرکت‌کنندگان در کنفرانس «وحدت اسلامی»، با دست‌های پر از هدایا با تهران خداحافظی می‌کردند.

کنفرانس وحدت اسلامی تهران بار دیگر بی‌اطلاعی واقعی یا عمدی گردانندگان را از بعضی نکات مهم زیر نورافکن قرار می‌دهد.

حجت‌الاسلام اراکی از مسجد الاقصی به عنوان یک محل «مقدس» یاد می‌کند، حال آنکه در اسلام قداست ویژه ذات باری تعالی است. مقدس دانستن یک محل، یک شهر و حتی یک سرزمین مفهومی است که بعضی از مسلمانان ناآگاه از دین و فرهنگ و خود از جهان مسیحیت وام گرفتند. در اسلام حتی مکه و مدینه مقدس به شمار نمی‌آیند. لقب مکه «المکرمه» و لقب مدینه «المنوره» است. اسلام برخلاف مسیحیت مردان «مقدس» یا «سنت» هم ندارد. حتی در شیعه نجف به لقب «اشرف» قانع است و کربلا به لقب «المعلی».

حجت‌الاسلام روحانی در دیدار با مهمان‌های خارجی ابراز خوشبختی می‌کند که مهمان‌های کنفرانس به زیارت «مرقد مقدس امام خمینی» رفته‌اند. رییس جمهوری اسلامی در ایران نمی‌داند که اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان جهان از جمله در خود ایران، توصیف او را از آرامگاه آیت‌الله خمینی نمی‌پذیرند و خود خمینی را نیز امام به شمار نمی‌آورند.

روحانی هدف اصلی کنفرانس را حمایت از جمهوری اسلامی برای شکستن تحریم‌ها می‌داند. این هدف اساسا یک هدف سیاسی است و کوششی برای شکستن تحریم‌ها می‌تواند در صدر برنامه دولت آقای روحانی قرار داشته باشد. اما عرضه این هدف سیاسی در لباس دینی نه مشروع است و نه مطلوب.

برگزارکننده کنفرانس یعنی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، یکی از اداره‌هایی است که در چارچوب بیت رهبری یعنی نهاد اجرایی زیرنظر آیت‌الله خامنه‌ای فعالیت می‌کند. بدین سان شگفتی‌آور نیست که کلیه فعالیت‌های مجمع از جمله کنفرانس این هفته در تهران به صورت اقدامات سیاسی یک دولت طراحی و اجرا می‌شود.

کنفرانس وحدت اسلامی در تهران، دوری جمهوری اسلامی از جهان اسلام و بی‌خبری رهبران تهران از مشکلات واقعی امروز مسلمانان را به خوبی نشان داد.

اگر قرار بود ما فهرستی در برابر فهرست آقای خامنه‌ای برای کنفرانس عرضه کنیم، مسایل زیر را ذکر می‌کردیم:

1 – نزدیک به دو میلیون مسلمان اویغور در ایالت ترکستان خاوری ( شین جیان) جمهوری خلق چین از روستاها و شهرهای بومی خود رانده شدند. این تعداد رانده‌شدگان بیش از هشت برابر مجموع فلسطینی‌هایی است که در جنگ 1948 اعراب و اسراییل آواره شده‌اند.

2 – بیش از صد و پانزده میلیون مسلمان در حال حاضر در 37 اردوگاه کار اجباری در جمهوری خلق چین در برنامه‌های «آموزش مجدد» شرکت دارند و به عبارت دیگر قربانی مغزشویی در سطح سنتی.

3 – دولت روسیه منطقه اوستی خاوری را که اکثریت مردم آن مسلمان و ایرانی‌الاصل هستند، رسما ضمیمه خاک خود کرده است و مخالفان این زمین‌خواری در سطح دولتی را به زندان فرستاده است.

4 – دولت هند بیش از 12 میلیون مردم کشمیر و جامو را که اکثریت مسلمان هستند در ایالت خود به حالت زندانیان یک اردوگاه در آورده است. امروز حتی ارسال کمک‌های انسانی از خارج به این اردگاه بسته غیرممکن است.

5- دادگاه عالی هند با فشار دولت دهلی‌نو رای داده است که محل مسجد تاریخی فیض‌آباد (آیوریا) در ایالت اوتارپرادیش به گروهی تحویل داده شود که می‌خواهند در آنجا معبدی برای بزرگذاشت رام، یکی از خدایان هندو بسازند.

6 – نزدیک به دو میلیون مسلمان روهینگیا که از زادگاه خود در برمر رانده شده‌اند در اردوگاه‌های آوارگان در بنگلادش از ابتدایی‌ترین تسهیلات محرومند. جمهوری اسلامی در تهران کوچک‌ترین اقدامی برای آنان انجام نداده و حتی از طرح جدی مساله در کنفرانس‌های خود جلوگیری می‌کند.

7 – کوزوو، تازه‌ترین کشور مستقل با اکثریت مسلمان، سال‌هاست که خواستار شناسایی دیپلماتیک از سوی دیگر کشورهای مسلمان است. بیش از صد کشور استقلال کوزور را به رسمیت شناختند. جمهوری اسلامی در ایران با دنباله‌روی از روسیه از شناسایی استقلال کوزوو خودداری کرده‌ است.

8 – در جنگ یمن، چندین کشور مسلمان از جمله جمهوری اسلامی در ایران شرکت دارند. در آستانه کنفرانس این هفته در تهران نخستین نشانه‌های پیشرفت به سوی مذاکرات صلح در افق سیاسی یمن شکل گرفت و تلویحا از سوی رهبر شورشیان حوثی، در صنعا نیز تایید شد. با این حال کنفرانس تهران نه تنها توجه‌ای به این فرصت طلایی نشان نداد، بلکه با سخنرانی‌های حاشیه‌ای و آتش افروزانه از ادامه جنگ در یک کشور مسلمان حمایت کرد.

9 – در حالی که نیمی از جمعیت سوریه به آوارگی از وطن یا جا به جایی در داخل کشور محکوم شده‌اند، گردانندگان تهران اجازه ندادند که صدای واقعی قربانیان این تراژدی که تهران در شکل دادن به آن نقش مهمی دارد، شنیده می‌شود. مسلمان سوریه در این کنفرانس نماینده‌ای جز مقامات رسمی دولت بشاراسد نداشتند.

10 – در حالی که میلیون‌ها لبنانی و عراقی قیام کردند تا فصلی تازه در زندگی خود بگشایند، کنفرانس تهران رستاخیر آنان را حاصل «توطئه‌های استکبار جهانی و صهیونیسم» می‌داند. بدین سان جمهوری اسلامی نشان می‌دهد که در لبنان و عراق نیز مانند سوریه، جزی از مشکل است، نه جزی از راه‌حل.

برای رهبران جمهوری اسلامی در تهران، اسلام چیزی جز یک شعار تبلیغاتی سیاسی نیست، به همین سبب رژه حجت‌الاسلام‌ها این هفته در تهران بیشتر جنبه تراژادی – کمیک داشت.