خانه >> مقالات >> جناب دکتر نوری علا و حکایت «شورای مدیریت گذار از ج.ا.»؛ ف. م. سخن

جناب دکتر نوری علا و حکایت «شورای مدیریت گذار از ج.ا.»؛ ف. م. سخن

ابتدا به ویدئوی بخشی از سخنان جناب دکتر نوری علا، در مجلس مهستان توجه بفرمایید:

اگر جناب دکتر از من در این سخنان نام نمی بردند شاید دلیلی برای نوشتن این مطلب نبود.

من، بعد از خواندن اولین متن حمایتیِ جناب دکتر نوری علا، بر خلاف همیشه که با «متن» کار دارم، و نظر نویسنده ی متن را به طور خصوصی در باره ی متنی که نوشته است نمی پرسم تا شاید ضمیمه ای بر متن خود داشته باشد و من در برداشت خود از متن اولیه اشتباه کرده باشم، خدمت ایشان نامه ای نوشتم که تصویر ش را در زیر می بینید.

1133A343-E6FF-4DFC-B3C3-AFAF5C7F47B4.jpeg

پاسخ نسبتا تعجب آمیز جناب دکتر به نامه ی من این بود:

52E1CB40-E6B7-4C83-891A-EB189B6463B2.jpeg

فکر کردم شاید ایشان نظر مرا که در مطلب اول نوشته ام نخوانده باشند لذا لینک مطلب اول ام در باره ی «شورای گذار» را خدمت ایشان فرستادم:

DD1AB289-83DF-4B72-846C-B318EC82133F.jpeg


نکته ای که در متن اول ام در باره ی بی فایدگی شورای حسن شریعتمداری به آن اشاره کرده بودم این بود که در جایی که جمعی محترم به نام مهستان توسط جناب نوری علا به وجود آمده چه ضرورتی هست به موازی کاری و اضافه کردن یک گروه دیگر به گروه های متعدد و بی عملِ اپوزیسیون.

به هر حال نامه را فرستادم و پاسخی که گرفتم خلاصه اش این بود:
«همین است که هست.»

5BABA5E6-14C3-495F-B1FA-EDBF17FEF6D0.jpeg

در نامه ی پایانی ضمن تایید «همین است که هست» جناب دکتر، بحث را خاتمه دادم.

D4DF8D9E-8968-4E11-96A4-D4530E6488E8.jpeg


اما در ویدئویی که در بالا ملاحظه کردید و کامل آن را در زیر همین مطلب می گذارم، جناب دکتر همه ی حرف ها و نقدهای گفته شده و نوشته شده در باره ی «شورای گذار» را در هم و با هم و مخلوط به هم کردند و بیان کردند، من فقط با آن قسمتی که از من نام برده شده کار دارم و این که در جایی هم با اشاره ای به پیام و یا بهتر است بگویم شبه پیام شاهزاده رضا پهلوی این جمله را فرمودند که «شاه می بخشه، شیخ علی خان نمی بخشه».

پاسخ من خدمت ایشان که مهستان شان را قبول دارم -و به خاطر این قبول داشتن، بر خلاف روش همیشگی ام، یک بار به دعوت ایشان پاسخ مثبت دادم و در جلسه ای از مهستان نظر های خودم را بیان کردم، و ضمنا چند مطلب هم اختصاصا برای این جمع محترم نوشتم که از روی لطف در نشریه ی فصلی شان آن ها را منتشر کردند- این است که ما نویسنده ایم، و برای امتحان و تمرین دمکراسی یا هر چیز دیگر وارد هیچ تشکیلاتی نمی شویم و رای خود را برای تغییر نادرستی های یک تشکیلات به کار نمی گیریم، بلکه نقد یا تایید خود را صریح و شفاف می نویسیم تا اگر کسی یا تشکیلاتی خواست از آن استفاده کند.

و در پایان اضافه می کنم و از قول خود ایشان عرض می کنم که:
«همین است که هست».