خانه >> مقالات >> برای برانداختن نظام اسلامی با چه کسانی همراه می شویم و با چه کسانی نه؛ ف. م. سخن

برای برانداختن نظام اسلامی با چه کسانی همراه می شویم و با چه کسانی نه؛ ف. م. سخن

همکاری و همگامی گروه ها و شخصیت های اپوزیسیون، آن قدر دور از انتظار است که آدمی آن را غیر قابل تحقق تصور می کند. جالب اینجاست، که همه ی این گروه ها و شخصیت ها، از اتحاد علیه حکومت اسلامی سخن می گویند، ولی هیچ گام موثری در این راه بر نمی دارند.

البته بشر به امید زنده است و ما هم تلاش می کنیم امیدمان را برای پیوند دادن گروه ها و شخصیت ها علیه نظام اسلامی حاکم بر سرزمین مان از دست ندهیم.

سوال اولی که در این زمینه مطرح می شود این است که:
وقتی از گروه ها و شخصیت های اپوزیسیون سخن می گوییم، آیا منظورمان همه گروه ها و شخصیت هاست؟

بله، ولی دو شرط اساسی وجود دارد که اگر گروه و شخصیتی به این دو شرط پایبند نباشد، طبیعتا دلیلی برای همکاری و همگامی با آن ها نیست:
۱- کسانی که اگر روزگاری قانون اساسی مترقی و مبتنی بر دمکراسی و آزادی و حقوق بشر واقعی در کشور به تصویب برسد، تلاش خواهند کرد تا از «آزادی موجود»، برای بر انداختن «آزادی» استفاده کنند.

۲- کسانی که در صورت تثبیت یک حکومت مردمی و مبتنی بر برابری تمام ایرانی ها، کماکان خود را ایرانی نمی دانند، و خواهان جدا کردن بخشی از خاک سرزمین ما هستند.

این دو گروه، طبیعتا می توانند با دیگر گروه ها همراه شوند، مشروط بر این که از آزادی برای از بین بردن آزادی استفاده نکنند، و خواهان جدا کردن قسمتی از ایران نباشند.

گام بعدی که تعیین هدف مشترک است بسیار آسان برداشته خواهد شد:
هدف این گروه ها و شخصیت ها، بر انداختن نظام اسلامی، و حاکمیت قانونی مبتنی بر دمکراسی و دخالت ندادن دین و ایدئولوژی در حکومت و آزادی و حقوق بشر خواهد بود.

آسان ترین راه هم برای تحقق این هدف، الگو گرفتن از قوانین اساسی آزاد ترین و پیشرفته ترین کشورهای جهان است، با تغییرات جزیی، که آن را مناسب کشورمان می کند.

بر خلاف تصور، که پیاده کردن این خواسته ها، سخت و دشوار به نظر می رسد، اگر همتی در میان مخالفان نظام فعلی وجود داشته باشد و بتوانند مصالح کشور و مردم را به لج بازی ها و اختلاف سلیقه های غیر مهم و «خودهمه چیزپنداری» های منزجر کننده ترجیح دهند می توان با تلاش عملی، مثل ملاقات حضوری با سران گروه های دیگر و گفت و گوهای رو در رو و نه تلویزیونی و از راه دور، به این خواسته ها دست یافت.

بعد از صورت تحقق یافتن این اجتماع، دعوت از مردم داخل کشور، برای نشان دادن مخالفت شان با حکومت با اَشکال مختلف وزن واقعی اپوزیسیون در سطح اجتماع نیز معلوم خواهد شد، و اگر این جمع نتواند تاثیر عمده ای بر اذهان مردم داخل کشور بگذارد، آن گاه باید پیش از هر اقدامی، در صدد تقویت خود بر آید.

یک نظر

  1. استاده عزیز”در مورد اون دو اصل” اصل اول عالیست و همه قبول دارند.هر جند سوری. ولی همه قادرنند زیرش را امضا کنند.

    ولی همه دعوا ها از 1500 سال پیش تا حالا سر اصل دوم بوده است.وقتی که بیرحمانه – با عرض معذرت- امپراطوزی پارس ریپ شد و شقه=شقه شد.

    بنابرین نوشتن این اصل نیاز به تعمق زیاد دارد.وگر نه این دو اصل بسیار می تواند مفید باشد.