خانه >> مقالات >> برای از بین نرفتن دانشمندان هسته ای تنها یک راه وجود دارد: سرنگون کردن حکومت اسلامی، (بخش پایانی) ف. م. سخن

برای از بین نرفتن دانشمندان هسته ای تنها یک راه وجود دارد: سرنگون کردن حکومت اسلامی، (بخش پایانی) ف. م. سخن

… موتور سواری که کلاه ایمنی بر سر داشت، موقع عبور از کنار خودروی شهریاری، دستگاهی را به شیشه عقب ماشین او چسباند. چند ثانیه بعد، دستگاه منفجر شد که موجب کشته شدن فیزیکدان ۴۵ ساله و زخمی شدن همسرش شد.

همزمان با این انفجار، در خیابان آتشی تهران، موتور سوار دیگری همین کار را با خودروی پژوی ۲۰۶ دکتر فریدون عباسی دوانی انجام داد. او هم یکی از دانشمندان هسته ای ج.ا. بود. عباسی دوانی و همسرش در اثر این انفجار زخمی شدند.

ساعت هفت و پنجاه دقیقه ی صبح روز ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰، مسعود علی محمدی، از خانه اش واقع در خیابان شریعتی در حوالی قیطریه خارج شد. او در حال رفتن به آزمایشگاه خود در دانشگاه صنعتی شریف بود. به محض باز کردن درِ خودرو، انفجار عظیمی منطقه را لرزاند. نیروهای امنیتی به محض رسیدن به محل با اتومبیل و بدن تکه تکه شده ی محمدی رو به رو شدند. مواد منفجره در موتورسیکلتی که در کنار خودروی محمدی پارک شده بود جا سازی شده بود.

محمدی پنجاه ساله، متخصص فیزیک کوانتوم و یکی از مشاوران برنامه ی هسته ای ج.ا. بود.

در ژانویه ۲۰۰۷، دکتر اردشیر حسین پور، بر اساس ادعاهای منتشر شده، به دست ماموران موساد با مواد رادیواکتیو کشته شد. مسوولان ج.ا. این ادعا را مورد تمسخر قرار دادند و اظهار داشتند که موساد، توانایی چنین کاری را در داخل خاک ایران ندارد و حسین پور، به خاطر دودی که در خانه اش بعد از آتش سوزی به وجود آمد نتوانست تنفس کند و درگذشت.

آن ها همچنین ادعا کردند که این استاد چهل و چهار ساله هیچ ارتباطی با مسائل هسته ای ندارد.

بعدا مشخص شد که حسین پور در یک تاسیسات مخفی در اصفهان مشغول به کار بوده و در این تاسیسات، اورانیوم خام تبدیل گاز می شده است. از این گاز بعدا برای غنی سازی اورانیوم در سانتریفیوژهای نطنز استفاده می شده است.

حسین پور در سال ۲۰۰۶ بالاترین نشان علوم و فن آوری در ج.ا. را دریافت کرده بود و دو سال قبل از آن بالاترین نشان ج.ا. را برای تحقیقات نظامی ویژه، به دست آورده بود…

*****

اینها گوشه هایی از عملیات موساد برای از میان برداشتن دانشمندانی بود که تلاش های «علمی» آن ها به منظور «محو کردن اسراییل» مورد سوء استفاده ی حکام جمهوری اسلامی قرار می گرفت.

اگر از زاویه ی دید اسراییل به موضوع نگاه کنیم، این سری عملیات، کاملا طبیعی و «مشروع» است. هر دولتی، برای حفظ کشورش، قطعا تلاش خواهد کرد و مانند موجودی دست و پا بسته، قربانی زیاده خواهی کشورهای دیگر نخواهد شد.

در جمهوری اسلامی، ما هر روز شاهد شعار دادن های نفرت انگیز علیه کشورهایی که دشمنِ «ایران» نامیده می شوند هستیم، حال آن که هیچ کشوری، ابتدا به ساکن، با «ایران» دشمنی ندارد.

«ایران واقعی» یعنی ایران منِ و شما، خواهان ارتباط منطقی و دوستانه با تمام کشورهای جهان است. ایرانی که قوی باشد، هیچ نگرانی از قدرت مندی دیگر کشورها نخواهد داشت. ایران قوی، با سر افراشته، و با اعتماد به نفس، برای منافع ملی، و پیشرفت و سر افرازی کشور، با همه ی کشورها رابطه خواهد داشت و نیازی به دادن شعارهای یاوه و نعره کشیدن های ابلهانه نخواهد داشت.

ج.ا. وقتی اسراییل را تهدید به نابودی می کند، و گویی حیات اش با شعار نابودی اسراییل گره خورده است، باید منتظر دریافت ضربه های نظامی از سوی این کشور باشد.

این ضربه ها، به کسانی وارد خواهد شد که شاید اصلا کارشان سیاسی نباشد و «ناچار» به خدمت برای سیاست های تجاوزگرانه و غیر انسانی ج.ا. باشند.

نباید از اسراییل برای ضربه زدن به این اشخاص گله کرد. ما هم جای اسراییل باشیم همین کار را می کنیم. این که مثلا دانشمندان اتمی اسراییل تا به حال توسط ماموران وزارت اطلاعات ج.ا. ترور نشده اند، به خاطر انسان دوستی و دانشمند دوستی ج.ا. نیست؛ به خاطر نتوانستن ج.ا. ست. آدمکشان ج.ا. که به راحتی شهروند بی پناه ایرانی را در داخل یا خارج از ایران به فجیع ترین شکل ممکن می کشند، معلوم است که اگر دست شان به دانشمندان هسته ای اسراییل برسد با او چه خواهند کرد.

اگر ما خواهان حفظ دانشمندان مان هستیم، اگر ما خواهان حفظ سرمایه های علمی مان هستیم، اگر ما خواهان حفظ کسانی که در تصمیم گیری های اتمی و تجاوزگرانه نه سر پیازند و نه ته پیاز هستیم، تنها یک راه داریم:
سرنگون کردن ج.ا. و مستقر کردن یک حکومت واقعا دمکراتیک و مردمی که رفتارهای داخلی و خارجی اش مثل کشورهای متمدن امروز باشد.

اگر ما مردم ایران، برای بر انداختن حکومت اسلامی، کاری نکنیم، نباید انتظار رحم و شفقت از جانب دیگر کشورها داشته باشیم. آن ها به خاطر حفظ منافع ملی خودشان و برای حفظ مردم کشورشان از شر شیاطین تروریست و تروریست پرور دست به هر کاری خواهند زد:
از کشتن دانشمندان ایرانی که فرزندان و نور چشمان ما مردم ایران هستند تا هجوم نظامی به کشورمان و کشتن و نابود کردن خودِ ما ایرانیان که هیچ نقشی در سیاست های خرابکارانه ی حکومت اسلامی نداریم و خواهان از بین رفتن آن هستیم.

اگر چنین اتفاقی افتاد، مقصر اسراییل یا دیگر کشورها نیستند؛ مقصر خودِ ماییم که تن به حاکمیت این نظام نکبت بار داده ایم و کاری برای ساقط کردن اش انجام نمی دهیم.