خانه >> مقالات >> با دستگیری وزندان، حرکت ملی و فرا گروهی ۱۴ نفرها سرکوب شدنی نیست، بهروز ستوده

با دستگیری وزندان، حرکت ملی و فرا گروهی ۱۴ نفرها سرکوب شدنی نیست، بهروز ستوده

“گیرم که می زنید، گیرم که می برید، گیرم که می کشید، با رویش ناگزیر وشادی جوانه ها چه می کنید”

پاسداران نکبت وسیاهی 10 نفر از 14 نفر وطبق آخرین اطلاعات درمجموع 15نفراز کسانی که بی واهمه فریاد “نه به جمهوری اسلامی” رادرفضای خفقان آلود جمهوری اسلامی بلند کرده اند دستگیر وزندانی میکنند تا به شیوه دیرینه خود، جوانه های امید وشادی را دل ها بخشکانند وبه سیاق 40 سال گذسته، یأس و نا امیدی را درجامعه ی خسته و مجروح ایران باز تولید کنند، اطاق فکر وسرکوب خامنه ای به روال همیشگی میخواهند اسارت در چنگال جمهوری اسلامی را سرنوشت اجتناب ناپذیرساکنان این سرزمین بلاکشیده در ذهن شهروندان ایرانی اعم از زن ومرد وکودک وپیر وجوان جا سازی سازند. ازچهل سال پیش تا به امروزگرفته اند و زندان وشکنجه کرده اند تا سکوت قبرستان را برایران مستولی نمایند.اما علیرغم کشتارها وزندانها و شکنجه ها درهیچ دوره ای طنین صدای آزادیخواهی زنان ومردان برومند ایرانزمین قطع نشده است و مردم این کشور درهرفرصتی از گوشه و کنارایران، فریاداعتراض وحق طلبی خود را به گوش جهانیان رسانده اند.

دایره تکراری سرکوب و سکوت روش وشیوه ای است که حکومتگران اسلامی طی 40 سال گذشته، برای بقای سلطه ننگین خود برجامعه اعمال کرده، ورفته رفته این فکرباطل را دراذهان عمومی پرورده اند که گویا خروج ازدایره سرکوب وسکوت امری است محال وناممکن، پس چاره ای نیست که به همین حکومت تمکین باید کرد، به زبانی دیگر چون ما قدرت تغییرجمهوری اسلامی را نداریم پس باید خود را تغییردهیم وبه شکلی درآوریم تا لااقل ازگزندش که همانا دستگیری وزندان وشکنجه است در امان باشیم. و اینجا است که معجزه سرکوب برای جمهوری اسلامی به بار مینشیند و”سکوت” ملکه ذهن شهروند ایرانی میشود وانباشت ترس روی ترس،یأس روی یأس، نامیدی روی ناامیدی به سکوتی همه گیرو همه جا گسترتبدیل میشود. سکوتی که مطلوب ولازمه ادامه حکومت ولایت مطلقه فقیه است.

نیازی نیست که من وشما جامعه شناس وسیاستمدارباشیم که این واقعیت روشن تراز روز را درک کنیم که خروج از دایره سرکوب و سکوت که جمهوری اسلامی برایمان درست کرده است ، لازمه اش این است که دروحله اول و قبل از هر چیز، ترس ما بشکند واین ترس تبدیل شود به جسارت. کاری که 14 نفر که اینک 10 تن ازآنان دراسارت اند انجام داده اند، خروج از دایره سرکوب و ترسی است که فاشیسم مذهبی حاکم برای ایرانیان درست کرده است، که این اقدام از نظرجانیان حاکم که رژیم خود را برپایه سرکوب و ایجاد رعب و وحشت استوار کرده اند بزرگترین جٌرم است. برای حکومت دیکتاتورها هیچ چیز خطرناک ترازریخته شدن ترس مردم از قدرت کاذب دیکتاتورها نیست، هیمنه واقتدارحکومت های خودکامه زمانی فرو میریزد که مردم از دایره سرکوب وسکوت خارج شده و سرکوب را به سخره بگیرند، یعنی همین کاری که 14 نفرها درایران انجام داده ومیدهند. 

کاربزرگی که 14نفراولیه درفضای ترس الود ایران انجام داده اند، حمله به ترس و یأس نهادینه شده درجامعه خسته و مرعوب شده ای است که طی 40 سال گذشته شکست پشت شکست را درمقابله با حکومت اسلامی تجربه کرده است ، یعنی حمله به چشم اسفندیارجمهوری اسلامی، وحمله به همان نقطه ای که حکومت ولایت فقیه بنیان خود را برآن نهاده است، چرا که اگر ترس ونا امیدی برمردمی مستولی نباشد دیگرهیچ دیکتاتوری هرچند قهار وسرکوبگرقادر نیست برآن مردم حکومت کند.

بی ترس و واهمه و با صدای بلند، نه به جمهوری اسلامی فریاد زدن درفضای بغایت پلیسی و خفقان آلود جمهوری اسلامی، وبدیل جمهوری اسلامی را یک رژیم سکولار و دمکرات و مبتنی برارزش های اعلامیه جهانی حقوق بشر قرار دادن، و همچنین آمادگی پرداخت هرهزینه ای برای فرو ریختن دیوارترس از پیش اعلام کردن ، این همان اقدام بزرگی است که 14 نفراولیه به آن دست زدند و مورد اقبال و حمایت عمومی ایرانیان در داخل و خارج ازکشور قرار گرفتند.

بی تردید وقتی که تعدادی ازامضا کنندگان بیانیه ی معروف “نه به جمهوری اسلامی” به قصد همراهی و اعتراض به حکم زندان دکترکمال جعفری یزدی، در مقابل دادگستری استان خراسان، یعنی جائی که یکی از یاران غارخامنه ای، و به تعبیرمحمد نوری زاد ابوالهولی بنام علم الهدی حکومت میکند، بدرستی احتمال دستگیری خود را پیش بینی میکرده اند و انتظارآنرا هم داشته اند که دستگیرشوند. عزیزانی که اینک دراسارت ابوالهول خراسان بسر میبرند، قبل ازدستگری نیز بارها خود وخانواده های آنان مورد تهدید و تعرض اوباش حکومتی قرار گرفته بودند، اما کسانی که جسارت کرده اند قیصر را ازاسب به زیرکشند دیگر از هیچ چیز حتی مرگ نمی هراسند. آنچنانکه آقای جواد لعل محمدی سخنگوی 14 نفر و سایردوستانش قبل از دستگیری بارها خطاب به سران جمهوری اسلامی واوباش تیغ برکف آنان با صدای بلند اعلام کردند: “بیائید ما را بکشید، ما ازراهی که درپیش گرفته ام عقب نخواهیم نشست”

و اما وظیفه همه کسانی که در هفته های اخیربه حمایت از 14 نفرها برخاسته اند وازاهداف و خواسته های آنان که در حقیقت خواسته های 90 درصد مردم ایران است پشتیبانی کرده اند این است که نگذارند حرکتی که آنان آغاز کردند و در ادامه اش میتواند به جنبش ملی وسراسری “نه به جمهوری اسلامی” تبدیل شود متوقف گردد. میبایستی ضمن مبارزه برای آزادی همه زندانیان سیاسی -عقیدتی، ویران کردن دیوارترس و خروج از دایره 40 ساله سرکوب وسکوب دردستور روز همه آزادیخواهان ایران قرار گیرد. شما را نمیدانم اما من ترک های دیوار ترس را به چشم می بینم و این ابتدای ویرانی این دیوار بلند 40 ساله است. 

25 مرداد 1398 
16 اکتبر2019