آخرین خبرها
خانه >> مقالات >> بانیان اعلامیه جهانی حقوق بشر اگر می‌دانستند، بهروز ستوده

بانیان اعلامیه جهانی حقوق بشر اگر می‌دانستند، بهروز ستوده

بانیان اعلامیه جهانی حقوق بشرکه درسال ۱۹۴۸ این منشورجهانی را به امضای دولت‌های آن زمان وازجمله دولت وقت ایران رساندند، اگرمیدانستند ۴۲ سال بعد درکشورما ایران، ازاعماق زباله دان تاریخ حکومتی دینی سربرخواهد آورد که با افتخاراعلام خواهد کرد: اعلامیه جهانی حقوق بشررابرسمیت نمی‌شناسد ودرعوض”حقوق بشراسلامی” را رعایت میکند! اگرمیدانستند درایران کسانی بنام الله و محمد وعلی قدرت سیاسی را بدست خواهند گرفت که به هیچ قانون وقاعده زمینی پای بندنخواهند وقانون ومقررات‌شان ازکتاب آسمانی واحادیث وروایات استخراج خواهدشد وتوسط مشتی آخوندتشنه قدرت وثروت به هرنحوکه بخواهند تفسیرخواهدشد. اگرمیدانستند درآینده وپس از۴۲ سال، در گوشه‌ای ازخاورمیانه، منادیان حکومت الهی و حزب الله وعدل اسلامی، کشتن مخالفان خود وشکنجه دادن دگراندیشان ودگرباورمندان را وظیفه مذهبی خود خواهندپنداشت وحفظ قدرت سیاسی وحکومت اسلامی را”اوجب واجبات”دینی خود قرارخواهندداد!

اگربانیان اعلامیه جهانی حقوق بشرمیدانستندکه ۴۲ سال بعداز تصویب آن منشورجهانی، درسالهای پایانی قرن بیستم درایران گروهی انسانمای معمم ومکلا حکومت خواهند کرد که خدایشان “قاسم الجبارین”خواهدبود وبرای رضای خدای خود، درمقابل چشمان بازبشریت متمدن قرن بیستم واعلامیه جهانی حقوق بشر، بعنوان مجازات وصد البته برای اجرای قانون الله ورعایت”حقوق بشراسلامی” انسانها را سنگسارخواهند کرد، دست وپایشان را قطع خواهند کرد، چشمانشان را کورخواهند کرد وبساط شلاق زنی برپیکرزنان ومردان “خطاکار” درهرکوی برزن خواهند گسترد، اگر میدانستند درسیستم حکومت بی مثل ومانند ولایت فقیه، رهبرو ولی فقیهی ظهورخواهدکرد که قدرتش فراترازقدرت خدا خواهد بود وبا یک فرمان هزاران انسان را به مرگ ویا به زندان وشکنجه محکوم خواهد ساخت وچون جانشین خدا وپیامبروامام غایب در روی زمین است هرفرمانی که بخواهد میتواندصادرکندوبه هیچکس هم پاسخگونباشد، اگرمیدانستند درمیهن بخت برگشته ما ایران که داری فرهنگ وتمدن کهنسالی است ۴۲سال بعد دارودسته‌ای ضدتمدن بشری وضد انسان وانسانیت قدرت را به چنگ خواهند آورد که نه تنها مردم ایران را بلکه ملت‌های خاورمیانه را درغرقابی ازجنگ‌های داخلی وخونریری وبرادرکشی غوطه ورخواهد ساخت.

آری اگربانیان اعلامیه جهانی حقوق بشرمیدانستند که پنج دهه بعدازصدوراین منشورجهانشمول، درکشورما ایران، باندهای تبهکارومافیائی با استفاده ازدین ومذهب وخرافات نهادینه شده دربخشی ازجامعه ایران، حکومتی ضدبشری بنام “جمهوری اسلامی” با قوانین عهدحجرتأسیس خواهند کرد وبطوررسمی وعلنی درمجامع جهانی وسازمان ملل متحد حضورخواهند یافت واعلام خواهند کرد که تبعیض‌ها ومجازات‌ها واعمال ورفتارهای غیرانسانی وضدبشری درایران جریان دارد، متناسب با “حقوق بشراسلامی”است! آری اگربانیان اعلامیه جهانی حقوق بشرمیدانستند که دنیا وبسیاری ازدولت‌های بظاهرمدافع حقوق بشردرآینده چشمان خود را براین همه جنایت وخونریزی حکومتی بنام ولایت فقیه خواهدبست و۴۰ سال نظاره گرنقض روزمره وسیستماتیک ابتدائی ترین حقوق وکرامت انسانی ایرانیان خواهند بود، بی تردید چند ماده دیگربه اعلامیه جهانی حقوق بشراضافه میکردند که حکومت یاغی وضدبشری مانند جمهوری اسلامی به آسانی وبدون مجازات‌های جدی نتوانند۴۰ سال دمارازروزگارمردم کشورخود درآورند و دولت‌های متعهد به اعلامیه جهانی حقوق بشربراحتی نتوانند بخاطرمنافع اقتصادی وسیاسی خوددر سایر کشورها، نقض لحظه به لحظه حقوق بشرتوسط حکومتهای ضدبشروجنایت پیشه‌ای ازقماش جمهوری اسلامی را وجه المعامله قراردهند.

براستی که اگربانیان اعلامیه جهانی حقوق بشرمیدانستند که بشریت متمدن وحقوق بشردرآینده با چه پدیده‌های خوفناک وضبشری مواجه خواهند شد، فقط به توصیه‌های بشردوستانه بسنده نمیکردند وسازوکارهای جدی تری را در مورد ناقضان حقوق بشروهمینطوردولت‌ها و کسانی که بخاطرمنافع خویش برنقض حقوق بشرچشم می‌بندند پیش بینی میکردند. گرچه فقدان یک سازمان ملل کارآمد وفقدان قوانین بین المللی جدی در مورد ناقضان حقوق بشرموجب گستاخی وطولانی ترشدن عمرننگین حکومت‌های ضدبشری چون جمهوری اسلامی شده است اما سرنوشت محتوم اینگونه حکومتهای افسارگسیخته وناقض حقوق بشر، سرنگونی به دست توانای مردم است. دور نخواهد بود روزی که درایران شاهدسرنگونی حکومت جنایت پیشه جمهوری اسلامی بدست مردم باشیم و محاکمه ومجازات ناقضان حقوق بشردر دادگاههای قانونی و عادلانه.