خانه >> مقالات >> آقای ظریف! لطفا افتخار نکنید، ابراهیم نبوی

آقای ظریف! لطفا افتخار نکنید، ابراهیم نبوی

جناب آقای ظریف!
فرموده‌اید: «ما به مقاومت مردم سوریه، عراق، فلسطین و لبنان افتخار می‌کنیم.». جمله شما حاوی تناقض‌های بسیار و به دور از حقیقت است. لطفا با خودتان فکر کنید و به این موارد پاسخ دهید. البته من انتظار پاسخ از شما نداریم؛ این التراب و رب الارباب، ولی خودتان با حقیقت روبرو بنشینید و پاسخ بدهید.

سوریه: یک جنبش اجتماعی علیه استبداد خانواده اسد از بیست سال قبل شروع شده و ده سال قبل شدت گرفت. مردم سوریه به حکومت این کشور اعتراض کردند. رژیم سوریه جمعیتی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار نفر را کشت تا بشار اسد باقی بماند. جمهوری اسلامی هم به او کمک کرد تا به‌قول خودتان و رهبران نظامی و سیاسی کشور، مرز درگیری با اسرائیل هزار کیلومتر دورتر از ایران باشد و به جای ما مردم سوریه گوشت دم توپ اسرائیل باشند. بعد از کشته شدن ۳۰۰ هزار نفر و مهاجرت میلیون‌ها نفر از سوریه، چنان ویرانه‌ای در این کشور به وجود آمد که داعش و بسیاری از نیروهای اولترا ارتجاعی منطقه به سوریه حمله کردند و بخشی از آن را تصرف کردند. ایران به کمک روسیه باعث شد بقای بشار اسد تامین شود و داعش از سوریه تا حدی بیرون برود. برنده این بازی حکومت ایران و پوتین و بشار اسد و حکومت ترکیه بود و بازنده آن مردم سوریه و ایران و عراق که در سوریه کشته شدند. شما به کدام مقاومت در سوریه افتخار می‌کنید؟ براساس همه آمارها و برآورد سازمان ملل بین ۲۲۰ هزار نفر (برآورد سازمان ملل) تا ۳۱۰ هزار نفر (برآورد دیده‌بان حقوق بشر) کشته شدند. حدود ۷ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر خانه خود را از دست داده‌اند. از این تعداد ۱٫۷ میلیون نفر به ترکیه، ۱٫۲ میلیون نفر به لبنان، ۶۲۵ هزار نفر به اردن و ۲۴۵ هزار نفر به عراق پناهنده شده‌اند. طبق تخمین سازمان دیده بان حقوق بشر از اولین جنگ داخلی تا ژوئن ۲۰۱۸ بیش از ۶۵۰ هزار نفر جان خود را از دست داده اند. این مقاومت برای چه چیزی صورت گرفت؟ آیا اسرائیل از این مقاومت ضربه خورد؟ آیا آمریکا از این رویداد آسیب دید؟ آیا ایران از این اتفاق قدرتمند شد؟ جز اینکه هشت میلیون نفر مردم سوریه ضربه خوردند تا یک حکومت سکولار استبدادی باقی بماند. حکومتی که شما بخش سکولاریسم آن را قبول ندارید و فقط استبداد را در آن حفظ کردید؟ چه افتخاری دارد ضربه خوردن هشت میلیون انسان برای حفظ یک حکومت وحشی که مردم خودش را قتل عام می‌کند؟ کسی که زخمی شد مردم سوریه و مردم ایران و بدبخت‌تر از همه کارگران جنگی افغانی و ایرانی بودند که با انگیزه دریافت درآمد به جنگ نیابتی رفتند؟ ممکن است بشار اسد افتخار کند که من حکومت سکولار را به جای حکومت دینی داعش حفظ کردم و هشت میلیون تلفات ارزش داشت. ولی شما به چه افتخار می‌کنید؟ آیا مردم ایران می‌توانند مثل مردم دمشق از نظر آزادی‌های اجتماعی ناشی از حکومت غیردینی رفتار کنند؟

عراق: عراق پانزده سال قبل مورد حمله آمریکا قرار گرفت. ایران در جریان حمله آمریکا هم به عراق و هم به افغانستان با آمریکا همکاری نظامی کرد. نتیجه این بود که هم دشمن ایران در عراق و هم دشمن ایران در افغانستان از میان رفتند و دو حکومت طرفدار ایران در این دو کشور سر کار آمدند. از نظر سیاسی کار ایران تصادفا در آن زمان به نفع منافع ملی خودش بود و اتفاقا کار آمریکا در نهایت به زیان خودش بود. ولی مقاومت مردم عراق برای ما چه افتخاری دارد؟ ما به کدام مقاومت عراق افتخار می‌کنیم؟ به مقاومت در برابر آمریکا؟ به مقاومت در برابر داعش؟ به مقاومت در برابر عربستان سعودی؟ کدام یک؟ ما که خودمان در حمله به عراق با آمریکا همکاری کردیم و بیش از همه از این حمله سود بردیم، چطور می‌توانیم به مقاومت مردم عراق در مقابل آمریکا افتخار کنیم؟ به مقاومت عراق علیه اسرائیل افتخار می‌کنیم؟ خودتان می‌دانید که اسرائیل در نابودی عراق کاملا سود برده است. دست کم در کردستان عراق شریک اصلی کردستان است. یا به مقاومت عراق در مقابل داعش افتخار می‌کنیم؟ داعش حاصل حمله آمریکا به عراق بود. و زمانی داعش قدرت گرفت که آمریکا به جای کمک به مردم عراق صحنه را خالی کرد و باعث شد داعش قدرت بگیرد. ما مطمئنا در شکل گیری داعش نقش نداشتیم، اما داعش حاصل حمله آمریکا به عراق بود. ما حق نداریم به مقاومت مردم عراق علیه داعش افتخار کنیم. حدود سه میلیون نفر از مردم عراق مدت‌ها در چنگال داعش اسیر بودند، هزاران نفر سربریده شدند. هزاران زن مورد تجاوز و بردگی قرار گرفتند، چرا که آمریکا به عراق حمله کرد و زمانی که باید پای مردم عراق می‌ایستاد نایستاد. بعد از همه این جنایات سردار سلیمانی هر هفته به عراق می‌رفت و عکس حضورش در جبهه های نبرد را منتشر می‌کرد. البته که کوتاهی آمریکا در این مورد نقش اصلی را داشت، اما این همه تلفات و نابودی بخش عظیمی از میراث فرهنگی و تاریخی عراق جای افتخار ندارد.

فلسطین: استاد عزیز! شما به کدام مقاومت فلسطین افتخار می‌کنید؟ مقاومت در مقابل چی؟ کی؟ کجا؟ فلسطین که الآن مدت‌هاست در کنار اسرائیل و عربستان سعودی علیه ایران متحد شده است. شما به مقاومت فلسطین افتخار می‌کنید؟ سال‌ها بود که اسرائیل با اعراب و فلسطین جنگ داشت. ایران در زمان پهلوی هم با اسرائیل رابطه داشت هم از فلسطین حمایت می‌کرد. پس از انقلاب ایران و دولت حماس، حمایت ایران از گروه واپس‌مانده و شبه فاشیست حماس موجب شد مردم غزه و لبنان هم از ترس حماس طرفدار اسرائیل بشوند. سالهاست چیزی به اسم این مقاومت فلسطین مد نظر شما جز در شب شعرهای بیت رهبری وجود ندارد. فلسطین بطور کلی با عربستان رابطه حسنه دارد و از دست ایران به اسرائیل ممکن است پناه ببرد، شما به چه مقاومتی افتخار می‌کنید؟ ایران در سالهای اخیر کدام کمک را به فلسطین کرده؟ به چی افتخار می‌کنید؟

لبنان: در مورد لبنان هیچ توضیحی لازم نیست. این کشور جز اینکه با حضور ایران مردمش عذاب بیشتری می‌کشند هیچ فایده ای از ایران نمی‌برد. حتی حسن نصرالله هم حاضر نیست سیستمی مثل ایران در لبنان حضور داشته باشد. لبنان چند بار گوشت دم توپ ایران در مقابل اسرائیل شده و بخاطر ایران بارها عذاب دیده. لطفا به این افتخار کردن ادامه ندهید. افتخاراتی که جز به قیمت نابودی اقتصاد ایران، قدرت گرفتن نظامیان در اقتصاد کشور و افزایش فقر و بیکاری و گرسنگی و خطر جنگ منجر شود هیچ فایده ای ندارد.