خانه >> فرهنگی هنری >> گوگوش، ‘ستاره هالیوود’ در کنسرت بزرگ لس‌آنجلس

گوگوش، ‘ستاره هالیوود’ در کنسرت بزرگ لس‌آنجلس

بزرگترین کنسرت گوگوش و شاید بزرگترین کنسرت ایرانی در خارج از ایران، شنبه شب (۱۲ مه) در فضای باز استادیوم مشهور “هالیوود باول” در شهر لس آنجلس برگزار شد.

کنسرت “مثلث خاطره ها” در غروب نیمه ابری رشته کوه‌‌های هالیوود که سالن روباز هالیوود بال را در دل خود جا داده با درخشش نورافکن‌ها و برق سازهای بادی و جنب و جوش نوازنده ها آغاز شد.

بانو گوگوش با لباسی نقره‌ای و بلند در صحنه درخشید و تماشاچیان بلندتر از صدای بلندگوها برایش هورا کشیدند و کف زدند.

منوچهر چشم آذر پیشکسوت آهنگ‌های روز دهه چهل و پنجاه خورشیدی با همراهی پیانو، گروه بزرگ نوازندگان کلاسیک و پاپ را رهبری می‌کرد.

این کنسرت که به ابتکار رها اعتمادی (برنامه‌ساز و گوینده تلویزیون و ترانه سرا) و ماه‌ها برنامه ریزی و هدایت توسط شهرام نورز (مدیر برنامه‌های گوگوش) شکل گرفت اکنون به اجرا درآمده بود و به گفته خود آقای نورز شوق و هیجان مردم و خاطره‌هایی که در این شب ساخته می‌شد بزرگترین پاداش ماه‌ها تلاش و کار بود.

گوگوش با سازبندی‌ای متعهدتر به اصل و ذات ترانه‌ها، گویا پر قدرت‌تر از قبل خاطره انگیزترین آهنگ‌های دوران طلایی موسیقی روز ایران و منطقه را اجرا می‌کرد.

بعد از چند آهنگ، حسن شماعی زاده به گوگوش پیوست و آهنگ‌هایی را که خودش برای گوگوش ساخته بود و در سالهای نبود او بازخوانی کرده بود دو صدایی اجرا کردند.

کنسرت مثلث خاطره‌ها بزرگداشت دوره خاصی از همکاری در دوران طلایی موسیقی روز ایران بود. ترکیب آهنگسازها و تنظیم کننده‌های خوش‌ذوق و ترانه‌سرایانی که دنیا را جور دیگری می‌دیدند و دختر جوان خوش‌صدایی که استعدادش تمامی نداشت و نه تنها در شکل‌های مختلف بلکه با توانایی‌های مختلف جلوه می‌کرد.

اما مثلث خاطره‌ها در این شب یک نفر را کم داشت، ٖاردلان سرفراز ترانه‌سرای آهنگ‌های این کنسرت که به آلمان مهاجرت کرده. گوگوش خود به بهترین وجه دلیل نبودش را گفت: “اردلان نتوانست امشب به این کنسرت بیاید چون دکترش دونالد ترامپ به او اجازه پرواز نداده بود.”

اما این نبود جور دیگری جبران شد. به قول گوگوش این کنسرت مربع خاطره هاست! صدای ترانه “چهل سال خاطره” از صحنه بلند شد و ناگهان مارتیک به صحنه آمد. حضور مارتیک که نزدیک به چهل و دو سال پیش با گوگوش آهنگ‌های دو صدایی اجرا کرده برای همه غافلگیرکننده بود.

تنها یک هفته پس از درگذشت ناصر چشم‌آذر در ایران، گوگوش با همراهی برادرش منوچهر، ترانه مشهور هجرت را در این کنسرت به یاد او اجرا کرد. ترانه‌ای که درست پیش از وقوع انقلاب منتشر شد و گوگوش دو دهه بعد، در اولین کنسرتش آن را خواند.

سالن روباز هالیوود باول (‌گود هالیوود یا کاسه هالیوود به خاطر ردیف صندلی های نیم دایره و شیب دارش) نزدیک به صد سال است که در دامنه کوه‌های هالیوود، پایتخت فیلم، موسیقی و هنرهای بصری آمریکا برپا شده است.

حضور گوگوش در این سالن، درست در زمانی که نام ایران، به ویژه در آمریکا، با مناقشات سیاسی و پرونده هسته‌ای اش گره خورده، وجهه دیگری به جمعیت میلیونی ایرانیان مقیم آمریکا و به ویژه غرب این کشور داده است. شهروندان لس آنجلس که شاید بعضی‌هایشان اصلا ندانند ایران کجاست،‌ هفته‌هاست که روی تابلوهای تبلیغاتی بزرگ شهرشان می‌دیدند که قرار است در مشهورترین استادیوم موسیقی، خواننده‌ای از ایران برنامه اجرا کند. رسانه‌های محلی در لس آنجلس و معتبرترین روزنامه‌ها از جمله لس‌آنجلس تایمز در روزهای گذشته مقالات مختلفی درباره گوگوش و زندگی‌ و مهاجرتش و موقعیت صدای زن در ایران منتشر کردند.

گوگوش خود این کنسرت را به مادران (‌به مناسبت روز مادر در آمریکا) و زنان ایرانی و “دختران خیابان انقلاب” (‌اعتراض به حجاب اجباری در ایران) تقدیم کرد.

کنسرت با آهنگ “طلاق” به پایان نزدیک شد. همه دست‌اندرکاران، رقصنده‌ها، نوازنده‌ها، و خواننده‌های مهمان به صحنه آمدند و گوگوش را ‌همراهی کردند. همزمان بر پرده‌‌ای که سرتاسر صحنه را فراگرفته بود، تصاویری از رضا شاه، دوره پادشاهی محمدرضا پهلوی، صحنه‌هایی از انقلاب ایران، خروج محمدرضا پهلوی و بازگشت آیت‌الله خمینی به ایران،ف و نیز از اعتراضات اخیر ایران نمایش داده شد که موجی از احساسات را میان تماشاگران برانگیخت. کنسرت با این جملات ترانه و همصدایی مردم با گوگوش به پایان رسید:

شاید در این راه اگر با هم بمانیم

وقت رسیدن

شعر خوشبختی بخوانیم.