خانه >> فرهنگی هنری >> غم نومه‌ي فریدون، روایتی تازه به سیاق شهر قصه

غم نومه‌ي فریدون، روایتی تازه به سیاق شهر قصه

این اثر موزیکال اجتماعی که داستانی به سبک قصه های کوچه بازار است، قرار بود سال گذشته به روی صحنه برود. اما در سال ۹۵، جشنواره موسیقی فجر مصادف با ایام فاطمیه شد وجشنواره به جای ماه بهمن به دی ماه منتقل و اجرای این نمایش و پخش آلبوم آن به سال ۹۶ موکول شد.

به گزارش خبرگزاری ایسنا؛ اجرای این نمایش موزیکال که قرار بود اردیبهشت و خرداد ماه سال ۹۶ در تالار وحدت برگزار شود نیز بدلیل همزمانی با برنامه انتخابات ریاست جمهوری ایران، بار دیگر به تعویق افتاد.

پیمان قدیمی، کارگردان این اثر در مراسم رونمایی آلبوم، در این مورد گفت: «بخش نمایشی این کار در سکوتی خبری فرو رفته است و ما تلاش می‌کنیم در زمان و مکانی مناسب در موردش اطلاع‌ رسانی کنیم اما در مورد انتشار نسخه صوتی تاخیری در کار نبود و هر چند ابتدا تصمیم داشتیم آلبوم و نمایش هم زمان با یکدیگر باشند اما بعدا صلاح دیدیم ابتدا نسخه شنیداری را منتشر کنیم.»

«غم نومه‌ی فریدون» داستان یک آبادی را روایت می کند که در آن خندیدن ممنوع می شود. فریدون پسر خنده روی این آبادی برای ماندن خنده بر لب های معشوقه‌ اش «هیچا» در برابر این قانون می‌ایستد، اعتراض میکند، به بند کشیده و تهدید می شود.

رضا عسگرزاده، سیامک جهانگیری، صبا علیزاده، رادمان توکلی، مهرداد ناصحی، سحر ابراهیم، علی رحیمی و حسین علیزاده نوازندگان این اثر هستند و قطعات موسیقی را مهرداد ناصحی، شهرام رکوعی، راحله برزگری، سحر محمدی، آساره شکارچی، عامر شادمان، روشنک کی‌منش و سمیرا محسنی همخوانی کرده اند.

در مراسم رونمایی این آلبوم، حسین علیزاده در پاسخ به سوالی در مورد شباهت این پروژه با «شهر قصه» اثر بیژن مفید، گفت: «من بر اين باورم که وقتي يک اتفاق خوب در حوزه هنر مي‌افتد ما با انقطاع تاريخي مواجه مي‌شويم و شايد با آن هنرمند تمام مي‌شود. به‌هرحال حيف بود که «شهر قصه» با ادبيات عاميانه به فراموشي سپرده شود اما اين کار تقليدي از شهر قصه نيست بلکه بروزشده آن کار است که (پیمان) قديمي آن را کار کرده است.»

کتاب «غم نومه‌ی فریدون» به نویسندگی پیمان قدیمی، سال ۹۱ در شهر پاریس چاپ شده بود. آقای قدیمی در مراسم رونمایی دلیل شکل گیری این اثر را تصمیم خود به حرکت به سمت ادبیات کوچه خواند و افزود: «کارهایی مانند تلاش های شاملو در کتاب های کوچه، پریا، قصه ی دختران ننه دریا و حسین قلی مردی که لب نداشت یا متل های صادق هدایت. اینها مجموعه هایی بود که در محاق قرار گرفته اند. غمنومه بازگشتی است به ادبیات محاوره ای است.»

حبیب رضایی بازیگر و مشاور هنری این تئاتر شنیداری در مراسم رونمایی این آلبوم گفت: «روزی که نیما دهقانی و پیمان قدیمی به سراغ من آمدند و قرار شد این کار را باهم شروع کنیم، این کار مثل یک تکه زمین در یک‌ گوشه‌ ای بود که فقط یک اتاقک داشت و ما قرار بود به همراه یک سری دوستان به آنجا برویم و چیزهایی را بخوانیم. اما وقتی حسین علیزاده پا به این کار گذاشت، آن‌یک تکه زمین ناگهان به اتوبان شش بانده­ای تبدیل شد و کار جلوه و ابعاد دیگری پیدا کرد.»

حسین علیزاده درباره ترکیب هنرمندان خواننده این نمایش گفت: «در این کار سه خواننده تک‌خوان بانام‌های پوریا اخواص، علیرضا برنجیان در نقش فریدون و داریوش کاظمی حضور پیدا کردند. من سعی کردم که خواننده هایم را فقط از تهران انتخاب نکنم. پوریا اگرچه ساکن تهران است اما اصالتا شیرازی است، داریوش از گرگان آمده و برنجیان از کرمانشاه.»

نیما دهقانی، کارگردان «گفتارهای نمایش» درباره سبک این اثر گفت: «این کار قائم به ذات است. نه یک اپرا- تئاتر است و نه یک نمایش رادیویی بلکه کاری است که خودمان هم برای اولین بار آن را تجربه کردیم. این اثر، یک تئاتر شنیداری است که ما بر اساس تکنیک‌های تئاتری، قصد داشتیم به شکل تئاتر اجرا کنیم. زیبایی و جذابیت کار، استفاده از شعر بود. شش ماه تلاش کردیم که این شعرها را به یک نمایش تبدیل کنیم تا به یک سبک خاص برسیم.»

به گزارش رسانه های ایران نسخه های محدود آلبوم «غم نومه‌ی فریدون» در روز رونمایی به علاقمندانی که مدتها در صف ایستاده بودند فروخته شد. بگفته مسئول رسانه ای این پروژه در پیش فروش حضوری و اینترنتی تنها دو هزار نسخه از این اثر بفروش رسید که معادل ۱۹۰ میلیون تومان است.

نسخه های محدود این پروژه با کارگردانی گفتار توسط «نیما دهقانی» و طراحی گرافیک فرهاد فزونی شامل: سی دی اثر شنیداری، سی دی موسیقی‌های مستقل اثر، دی‌وی‌دی مستند پروژه و همچنین کتاب مصور، تابلوهای تایپوگرافی و تصویرسازی اثر بوده است که در بسته‌بندی نفیس به همراه شناسنامه شماره‌ دار این کار (از شماره یک تا دو هزار) با امضای مولفان بوده است که با قیمت ٩٥‌هزار تومان عرضه شد.

قسمتی از شعر غم نومه‌ی فریدون

چه دلخوشی؟ نمونده
خوشی رو غم سوزونده
از اون همه ستاره
حالا سیاهی مونده

زخمای دلمه بسته
روگُردَمون نیشسه
هر کی بخنده می گن
یا دیوونه س یا مسّه

سکوت سرد کش دار
هوا تو لک، زمین هار
هر کی بخنده انگار
باهاس بره تُک دار
.
.
.
آخ که قداره به دستا اومدن
برا قتل عام مستا اومدن
اونا می گن که خدای ما خداس
خدای ماس که خدای آدماس!
.
.
.
دسّه دسّه، سیاپوشا
رد می شن از تو کوچه ها
غم نومه خونی می کنن
غلاغا و کمونچه ها

تو باغمون باد خزون
هو می کشه ضجه کنون
تو گوش برگا می خونه
“انا الیه راجعون”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *