خانه >> مقالات >> نامه به آیت الله‌ها و سرداران، هوشنگ امیراحمدی

نامه به آیت الله‌ها و سرداران، هوشنگ امیراحمدی

خدمت حضرت آیت الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، و روحانیون حاکم محترم

با عرض سلام، اجازه دهید بدون تعارف این یادداشت هشدار دهنده را در باره وضعیت خطیر کشور حضورتان ارائه داده و استدعا کنم که با پایان دادن به حکومت مذهبی خود، کشور را از سقوط به پرتگاهی که جلوی آن قرار دارد نجات دهید. در نامه‌ای به سرداران پاسدار انقلاب، از آنها هم درخواست کرده‌ام که با ورود مقدرانه خود بهمراه مردم، خروج عزتمندانه شما را تسهیل کنند. واقعیت این است که مصلحت ایران و اسلام هم فقط در همین تغییر است و بس.

در مقطع چهلمین سال حکومت مذهبی شما، بحرانهای اقتصادی و زیست محیطی، در کنار دیگر بحرانهای داخلی، منجمله فساد گسترده، بهمراه فشارها و تهدید‌های خارجی، کشور را بسوی پرتگاه نیستی میبرد. با این وجود، شما با عدم توجه به این بحران‌ها و علیرغم درخواست‌های مصرانه و مکرر آحاد مردم و نیروهای مرجع ملی و اسلامی، اصرار در ادامه این وضع غیر قابل تحمل دارید.

اینجانب از ۱۳۶۵ که برای کمک به بازسازی مناطق جنگ زده به ایران برگشتم تا به امروز، دائما سعی کرده‌ام که درباره مشکلات کشور، گاها با پیش بینی‌های دقیق، هشدار دهم، نظریه پردازی کنم، و راه حل ارائه نمایم. اما متاسفانه تلاش‌های من برای کمک به شما جهت ساختن یک ایران بهتر بی نتیجه مانده است. عادی کردن‌ رابطه با امریکا، ترویج یک جامعه مدنی سالم، و توسعه همه جانبه کشور بر مبنای اهداف عدالت، آزادی و استقلال انقلاب ۱۳۵۷ از جمله مواردی هستند‌ که افتخار گفتمان سازی و ارائه برنامه برای پیشبرد آنها را در پرونده خود دارم.

دو بار هم‌ خود را برای انتخابات ریاست جمهوری کاندید کردم‌ که بدون هیچ دلیل قانع کننده‌ای تایید صلاحیت نشدم. این در حالی بود که من تنها کاندید با یک برنامه‌ مدون و جامع برای کشور بودم. ‌ در شروع مذاکرات هسته‌ای هم من از همان روز اول هشدار دادم که روش مذاکرات اشتباه است و توافق‌های رسیده مغایر منافع ملی و ناپایدار هستند. متاسفانه به این مشورت‌ها و هشدارها‌ هم توجه نشد. در اخرین تلاشم برای جلوگیری از تخریب بیشتر رابطه ایران و امریکا بعد از برجام، پیشنهاد دادم که با آقای ترامپ مذاکره کنید و اصرار کردم که ایشان هم یک تهدید است و هم یک فرصت. این مشورت هم شنیده نشد.

من تنها ایرانی نیستم که شما به مشورت‌ها و حسن نیت آنان بی توجه بوده‌اید. برخوردهای تبعیض آمیز شما میلیونها ایرانی وطن پرست را از کشور فراری داده است و میلیون‌ها نفر متخصص “غیر خودی” دیگر را‌ در داخل کشور عاطل و باطل کرده‌ است. ‌ در همین حال هم نهادهای حکومتی و دولتی شما بطور فزاینده‌ای برای ارائه راه حل و مدیریت حتی ابتدائی ترین مشکلات کشور ناتوان شده‌اند. انها دیگر حتی قادر به فکر کردن منسجم هم نیستند. ادامه وضع کنونی غیر ممکن است و تغییرات بنیادی اجتناب ناپذیر هستند.

در حالیکه شما اصرار به ادامه این وضع خطرناک دارید، عده‌ای از ۲۰ سال پیش خواهان تحول بوده‌اند بودن اینکه نتیجه ملموسی عاید شود، و عده دیگری هم با کمک و یا بدون کمک نیروهای خارجی هدف براندازی شما را دارند. واقعیت این است که توازون قوا بین موافقین و مخالفین شما طوری است که در غیاب یک توافق ملی، کشور حتما به سرنوشت سوریه دچار خواهد شد، یعنی عملا نابود میشود.

اینجانب با توجه به این واقعیت، چند ماه پیش طرحی برای تغییرات ساختاری تحت رهبری آیت الله خامنه‌ای، سپاه و مردم ایران ارائه دادم (در نامه‌ای به آقای کروبی) که تا این لحظه به آن توجه نشده است. انتخابات آزاد (بدون دخالت شورای نگهبان) برای قوای مچریه و مقننه، پاک سازی قوه مقننه، بازنویسی قانون اساسی، و منع انتقام سیاسی بخشی از پیشنهاد‌های آن طرح هستند. متعاقبا و با تعمیق بحرانها، طرح مکمل دولت نیمه نظامی را ارائه دادم و پیشنهاد کردم که این دولت با امریکا وارد مذاکره جامع شود که باز هم شنیده نشده است.

در اخرین تلاش خود برای یافتن راهی کم هزینه برای خروج از این بن بست خطرناک، پیشنهاد داده‌ام که با توافق شما، یعنی رهبری و روحانیون حاکم، مردم و سپاه، در مرحله اول گذار از وضع موجود، مقتدرانه وارد صحنه سیاسی کشور شوند و شما هم عزتمندانه از حاکمیت سیاسی به حاکمیت مدنی، یعنی به جایگاه قبل از انقلاب خود، عزیمت کنید. روش انجام این تغییر هم در طرحهای مذکور من در بالا ارائه شده است و طرح مشخص تری هم متعاقبا ارائه خواهد شد. اعتقاد راسخ من این است که این راه حل برای ایران، اسلام و شما واقع بینانه ترین و کم هزینه ترین گزینه است.

اطمینان دارم که برای نوشتن این یادداشت به شما مورد شدیدترین انتقادات از سوی جریان‌های سیاسی مخالف شما قرار خواهم گرفت. آنها این حرکت من را ساده لوحانه و ناشی از عدم درک عمیق از منافع شما تلقی خواهند کرد. از دید آنها شما منافع نظام را در همه حال بر منافع ایران ترجیح خواهید داد. من صمیمانه غیر از این را باور دارم و امیدوارم که دشمنان خود و ایران عزیر ما را ناکام کنید.

ارادتمند،
دکتر هوشنگ امیراحمدی
استاد توسعه اقتصادی

به سرداران سپاه انقلاب اسلامی ایران

سرداران گرامی. از مدتها پیش، مخصوصا این اواخر که کشور ما با تهدید‌های فزاینده داخلی و خارجی مواجه شده است، سعی کرده‌ام که گفتمان متفاوتی در باره شما مطرح کنم. گفتمان رایج، سردار سپاه را یک عنصر ایدئولوگ، متحجر، و غیر ملی معرفی میکند که برای حفظ نظام روحانیون بهر عملی دست میزند ولو اینکه آن عمل مغایر منافع مردم و جغرافیای ایران ما باشد.

گفتمان متفاوت من عکس این نظر را مطرح میکند. از دید من شما یک نیروی ملی، عملگرا و مدرن هستید که در تحلیل نهائی حفظ ایران برایتان از حفظ نظام ارجح تر است. من همچنین مدعی هستم که شما خواهان توسعه همه جانبه کشور با تاکید بر استقلال و عدالت هستید.

متاسفانه برای مطرح کردن این گفتمان جدید، من دائما در معرض انتقادات و دشنامهای شدید از سوی جریان‌های سیاسی با بینش‌های متفاوت بوده‌ام. آنها گفتمان من را ساده لوحانه میدانند و معتقدند که درک سطحی من از شما ناشی از عدم شناسایی دقیق از خصلت‌های شماست. از دید آنها شما منافع نظام روحانیون را در همه حال بر منافع ایران ترجیح خواهید داد.

فکر کردم که برای روشن شدن بهتر این دو موضع و ذهن مردم ایران، و مخصوصا برای اینکه گفتمان من اساس مستندی پیدا کند، از شما کمک بگیرم. در این رابطه، لطفا به دو سوال زیر جواب صریح بدهید: اول، آیا این دید من درست است که شما یک نیروی ملی، عملگرا و مدرن هستید؟ و دوم، اگر یک وقت مجبور شوید، تکرار کنم مجبور شوید، بین حفظ نظام و حفظ ایران یکی را انتخاب کنید، گزینش شما کدام یک خواهد بود، ایران یا نظام روحانیون؟ لطفا یکی را انتخاب کنید و نگوئید هر دو.

احساس قلبی من این است که انتخاب شما ایران است. مبنای این احساس هم تاریخ کشور ماست که در بزنگاهای سرنوشت ساز، وقتی که کیان کشور در خطر بوده است، سرداران این مرز وبوم پاسداری از ایران را بر حفظ نظامهایی که برای نگهداری انها ایجاد شده بودند، ترجیح دادند. نظیر دلاورانی که از صفوف سپاه جاویدان هخامنشی، لشکر قزلباش صفوی و تیپ قزاق قاجار برخاستند.

لطفا جوابتان را در اسرع وقت، با اسم واقعی یا مستعار، از هر طریقی که صلاح میدانید بمن برسانید. جواب شما نه تنها به گفتمان من و روشن شدن ذهن مردم ما کمک میکند که برای آینده کشور عزیز مان ایران هم سرنوشت ساز خواهد بود. لطفا مضایقه نکنید.

ارادتمند. هوشنگ امیراحمدی
هموطن تالشی شما